Δε μπορώ να καταλάβω ποιος είναι αυτός; Εγώ; Εσύ; Η μάνα μου; Πολύ τον έχω ακούσει αυτό το “λαό” τελευταία και κάπως αναγούλα μου ‘ρχεται.
Κάνω μια εργασία για ένα μάθημα που είχα τη σοφή κρίση να επιλέξω φέτος, Παγκοσμιοποίηση & Μέσα. Το θέμα είναι κατα πόσο οι τεχνολογίες παγκόσμιας επικοινωνίας άλλαξαν τον τρόπο που καθορίζουμε και αντιλαμβανόμαστε τον χώρο/τόπο. Καλό θέμα. Ακαδημαϊκά δηλαδή έχει ζουμί η υπόθεση. Ψάχνω λοιπόν και η δύσμοιρη στο Δίκτυο μπας και πετύχω κανα άρθρο της προκοπής πέρα από τα 3000 βιβλία που έχω ήδη διασκορπίσει στο πάτωμα γύρω τριγύρω και όπου πατώ “παγκοσμιοποίηση”με κυνηγούν οι αριστεριστές – σαν κατάρα ένα πράμα. “Ο λαός” λέει και η “λαϊκή βούληση” και η “λαϊκή κινητοποίηση” και άλλες σάλτσες, μπούρδες και αναίσχυντα ψεύδη (και αυτή σημειώνω είναι η ακαδημαϊκή μου άποψη).
Πήγα και στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ 2004 όπως πήγαν και κάτι έλληνες αριστεριστές και άνοιξαν μαγαζάκι με αφίσες περί “λαϊκής κινητοποίησης” και “όλοι στο λαϊκό συλλαλητήριο – πορεία στις 4 του Δεκέμβρη” και λοιπά.
Ήρθε και ένας άλλος blogger εδώ χάμου να μου πει ότι “αν οι συνθήκες επιβάλλουν παρόμοια αντίδραση ο λαός θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα των καιρών”.
Και ερωτώ: Ποιος είναι αυτός ο “λαός”. Εγώ; Εσύ; Η μάνα μου; Η κυρία στο mpakouros; Μπας και εννοούμε το κόμμα; Μπας και εννοούμε το άλλο κόμμα; Κι αν δηλαδή δε θες να λέγεσαι ή να σε μετράνε εκεί ανάμεσα παύεις να είσαι “λαός” εσύ;
Πολύ τον ταλαιπωρήσαμε αυτόν τον “λαό”. Καιρός να βρούμε άλλο παραμύθι.
Σοφία, διάβασα το post και πολύ εσυγχίσθην διότι εγώ ήξερα το ΄”Ένας είν’ ο Αρχηγός, ο κυρίαρχος λαός” και μου χάλασες τη σούπα μου με προβληματισμούς και άλλα τέτοια διαννοουμενίστικα.
Πάντως, μιας και σκεφτόμενη το πράμμα μούρθε ο κόσμος τούμπα, αποφάσισα ότι “λαός” γινόμαστε όταν η λέξη βολεύει συντακτικώς την συμπαθή κάστα των “γράφω λόγους για πολιτικούς και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις”.
DiS
DiS μου δεν είναι που ήθελα να σου χαλάσω τη σούπα. Είναι που κάπως μου τη δίνει όλη αυτή η γυφτουλέ κατάφορη εκμετάλευση. Πάντως τους συγγραφείς πολιτικών λόγων δε τους είχα σκεφτεί. Εύγε.
Δεν υπάρχει “λαός”. Υπάρχουν άτομα και οικογένειες. Ο “λαός” “υπάρχει” μόνον όταν συναθροίζεται. Τότε όμως γίνεται μάζα, όχι λαός (που θα ΄λεγε και ο Le Bon) και συνήθως άγεται και φέρεται από κάτι political speechwriters.
Sakis Ναι νομίζω έχεις πιάσει το θέμα. Οχλος. Αστα
Ο λαός είναι οι άνθρωποι, οι απλοί άνθρωποι, εγώ εσύ, ο γείτονας κτλ.
Εγώ επιμένω να τον λέω “λαό” και όχι “όχλο”. Η ηλικία μου, μου επιτρέπει ένα κάποιο βαθμό ρομαντισμού. Θα τα ξαναπούμε σε λίγα χρόνια.. ποιος ξέρει τι θα λέω τότε..
Γιώργος Ιορδάνου
Ωραία. Εγώ είμαι 24, σπουδάζω στο Λονδίνο και δουλεύω για τη Βρετανική Κυβέρνηση. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ελλάδα. Ο Κόκαλλης έχει τη μισή Ελλάδα. Ο γκόμενος μου έζησε στην Ελλάδα μέχρι τα 27 του οπότε και εγκατέλειψε τα πάτρια εδάφη για σπουδές. Η αδελφή μου μόλις τελείωσε το σχολείο και ψάχνει δουλειά. Ο Χατζηνικολάου έχει κάτι μύρια και τον κοιτάμε σαν χάνοι στα κουτιά μας. Η Στέλλα Μπεζεντάκου βγάζει κάτι άλλα μύρια με τις καταπληκτικές ρόγες της. Η Παπαρήγα επιμένει. Ο Καρατζαφέρης είναι κομματάρχης. Όλοι αυτοί είναι ο ίδιος “λαός”; Όλο το φοιτηταριό του εξωτερικού που αρνείται να γυρίσει στην Ελλάδα για να υπηρετήσει θα επιστρέψει για μια νέα χούντα; Εγώ θα γυρίσω για να πλέκω μάλλινες κάλτσες; Ή θα οργανώνω συναυλίες στο Παρίσι ως άλλη Μελίνα;
Το ποιος είναι “απλός άνθρωπος” λοιπόν σηκώνει πολύ συζήτηση φίλε Γιώργο Ιορδάνου.